Familie Schmidt

Hallo allemaal, eens kijken of het weer lukken wil.

(klik op de foto voor een vergroting)

4^e week Zweden

Donderdag 16 juli

Vandaag niet vergeten Vera en Huub te bellen want die zijn jarig. Gisteravond uit de gewelven van de caravan voor Thea nog een fles wijn opgediept, dus wij kunnen vanavond nog proosten op hun verjaardag. Als wij opstaan is het zo’n 8 graden en die klimt in de loop van de dag op naar 11 a 12 graden maar het is redelijk reisweer met af en toe een buitje dan weer even droog. De Nüvi geeft aan van E6 naar E6. Het doel is om langs de Noorse kust naar beneden te zakken.

Vandaag gaat de reis eerst richting Alta, de weg voort door het hooggebergte en hier en daar ligt de sneeuw langs de kant van de weg. De hoogvlakten zijn begroeid met gras en kleine struikjes. De uitzichten zijn zeer mooi en wisselen bij elke bocht. Als wij tegen de middag Alta binnen rijden is het tijd voor boodschappen. Terwijl ik de ICA induik maakt Thea de lunch klaar. Tuut, tuut, en daar staan de Denen met ook een Eriba Troll met hun caravan weer naast die van ons. Niet afgesproken treffen wij hun elke keer op de meest onverwachte plaatsen.

Na de middag voorbij het plaatsje Bufjord is het weer droog en maken wij een foto van de verkeersborden van een Moos en rendier. Wij stoppen wat minder vaak voor een fotoshoot want buiten is het koud en guur en nodigt nou niet echt uit om eens even een paar mooie foto’s te maken.

Om 17u20 houden wij het gezien voor vandaag voorbij de plaats Fosselv. Gauw de kachel en de koelkast aan en het is tijd voor de warme hap, vandaag Lapskous met Hamburgers. Je gelooft het niet maar om 22 uur laten wij de luikjes al zakken voor de nacht, wij zijn moe va n al de indrukken.

Vandaag 275 km gereden.

Vrijdag 17 juli

Jawel om 6 uur staan wij op, het is bewolkt, met gebroken bewolking zou ik zeggen. Wij breken ons eigen record en rijden om 8 uur met 6,5 graden op de temperatuurmeter weg.

Met het uitzicht op mooi besneeuwde bergen, langs de fjorden waar het water alle kleuren blauw heeft, met schitterende watervallen, je blijft je verbazen . Bij elke bocht is het uitzicht weer anders maar komen dezelfde reeds genoemde ingrediënten weer terug.

Het rijden in Noorwegen is anders dan in Zweden. Hier in het hoge noorden in het hooggebergte, waan je jezelf soms in Oostenrijk alleen hebben ze de fjorden toegevoegd. De wegen zijn relatief smal en draaien met scherpe bochten alle kanten op. Menigmaal trekken wij hellingen van 8 procent of meer. Het wegdek laat soms te wensen over, en de caravan hotst en botst en springt alle kanten op. Er trilt zo het een en ander los binnen en buiten aan de caravan.

Hier moet je vaak om de fjorden heen rijden die soms tientallen kilometers diep het land in gaan. Je kunt soms aan de andere kant van het water de weg al zien liggen waar je een uur later pas zult zijn. De lus bij Oldendalen is daar een mooi voorbeeld van. Daar waar de lus de knik maakt stoppen wij voor de koffie en hebben een prachtig uitzicht over het hele fjord het water is mint blauw. Het uitzicht is inclusief de gletsjers waar je op uit kijkt. Ook hier treffen wij de luxe van een verwarmd toilet met warm en koud stromend water. De toilet voorzieningen zijn in Noorwegen minder goed verzorgd t.o.v. Zweden en wij kunnen dat beoordelen want wij piesen er wat af deze vakantie.

Als wij tussen de middag staan te tanken en eten bij het plaatsje Senja, treffen wij de Denen weer die ook een hapje gaan eten. Wij zakken verder de E6 af en komen door het plaatsje Finnsund en moeten natuurlijk weer even aan Finn denken, hoe zou het nu gaan met onze twee kleinzonen. Dan rijden wij de regio Narvik binnen, en zien regelmatig gedenkstenen die horen bij de slag om Narvik in de tweede wereldoorlog. Voor de Duitsers was dit een belangrijke haven omdat zij zo de Noorse zee konden bestrijken met alle aanvoer routes naar Rusland, en als doorvoer haven naar de ijzererts- mijnen die Noorwegen en Zweden rijk zijn.

Net voor de plaats Narvik slaan wij af de E 10 op en rijden de Lofoten op. Ook hier is het knap bergachtig en later rijden wij over een hoogvlakte. Wij zien hier de seringenbomen nog volop in de bloei die bij ons in april al zover zijn. Ook de paarse en lila velden met bloemen zoals moerasspirea bij het plaatsje Bjerviknes maken grote indruk en geven het idee van een bloemen Riviera .

Zo rijden wij verder de Lofoten op tot drie kilometer voor de plaats Lødingen, en zoeken daar een plekje voor de nacht. Helaas deze keer zonder WC in de buurt. Het is niet zo’n geweldige stek. Na het eten kijken wij elkaar eens aan en overleggen wat wij verder zullen doen. Het is nog steeds berenkoud en guur weer: de fjordenkust is fantastisch maar in dit tempo komen wij straks vakantie dagen te kort. Wij hakken de knoop door en besluiten morgen de neus van de auto richting Zweden te zetten en de 145 km naar Narvik terug te rijden. Nu het besluit is genomen om terug te gaan naar Zweden , besluiten wij vroeg te gaan slapen en morgen om 6 uur op.

Vandaag 421 km gereden.

Zaterdag 18 juli

Thea heeft het eerste gedeelte van de nacht niet zo best geslapen, en ik het tweede gedeelte niet zo best. Wij hebben behoefte aan een beetje warmte en als het kan zon!!! De temperatuur buiten is 10 graden en er hangen dreigende wolken in de lucht. Net wij zetten ons record twee minuten scherper en rijden om 7u58 weg richting Narvik en vandaar is de bedoeling naar Kiruna.

Onderweg maken wij eerst de kas op, om te kijken hoe het met ons Noorse geld zit. De bedoeling is veeeel Noors brood in te kopen, want dat is prima van smaak zonder suiker of siroop. Dan de tank vullen, en dan rap op Zweden aan. Tijdens de boodschappen doen staan de vlaggen strak aan de mast en is het 8 graden. Ik vind nog een paar leuke ……?? dingen voor Finn en Hendrick.

Door de regen en laag hangende bewolking met af en toe een paar zonnestraaltjes rijden wij de Lofoten af bij Narvik en gaan over een hoog gebergte naar Abisko het eerste Zweedse plaatsje, via de E10. Het is een prachtig gebied als wij over het plateau van het hooggebergte rijden zien wij enorme rotspartijen met lage beplanting . Je kunt aan de prachtige hutten die hier overal verstopt staan zien dat dit een geliefkoosd vakantie paradijs is.

Bij Abisko stoppen wij bij een jeugdherberg annex restaurant hotel, om ons laatste Noorse geld te wisselen. Het is er een drukte van belang met erg veel wandelaars die hier beginnen aan de tocht over de Kungsleden, het koningspad. Dit pad loopt over honderden kilometers door de prachtigste natuur. Ik sprak later mensen die een stuk gelopen hadden, zij vonden het prachtig maar hadden erg veel last gehad van hele zwermen muggen. Hoewel de zon scheen konden zij niet buiten zitten vanwege de muggen.

Wij rijden verder richting Kiruna, de wegen zijn hier een stuk breder en wij schieten lekker op. Toch worden mijn en Thea’s oogjes kleiner en wij besluiten te stoppen voor een tukkie. Na een uurtje zijn wij weer fit en zetten een bak koffie. Dan wordt er op de deur geklopt door een Zweed die wij eerder in Persberg getroffen hadden. Zij waren ook naar de Noord Kaap geweest en zijn ook weer op de terugweg. Ook Ruth belde dat zij bij opa was geweest. Nagels knippen, eetlijst invullen en dertig kilometer weiland kijken verder levert een enorme hoeveelheid punten op natuurlijk!!

Het leuke is dat Thea voor het tukkie gedacht heeft aan een grote portie frieten en ik dacht daaraan toen ik weer wakker werd, dus wij rijden naar Kiruna met in ons achterhoofd frieten!! Als wij Kiruna naderen zien wij steeds vaker de bordjes Hamburger langs de weg staan. Stug de bordjes blijven volgen en je komt uit bij een snack hutje bij het station. Als wij stoppen zie ik net een jonge dame naar het luik rennen om die dicht te doen!!! 18 uur is sluitingstijd en het is 5 over zes!! Mijn charme doet wonderen en even later zitten wij samen van een enorme bak friet te smullen.

Met een volle buik kun je er weer even tegen en wij rijden verder naar Svappavaare, waar de E10 de E45 kruist. Wij hebben ons rondje door het noordelijkste deel van Europa met 2000 km totaal rond. Een fantastische ervaring. Helaas voor ons wel koud en nat, maar bikkels als wij zijn hebben wij dat prima opgelost.

In de omgeving van Badje Sohppar bij picknick plaats Lappeasuando stoppen wij voor vandaag , wij vinden er tussen de vele campers en caravan nog een mooi plekje voor de nacht. Toch mooi dat Allemansrecht in Zweden. De picknick plaats is voorzien van toiletten, met warm en koud water, stort bakken voor het chemisch toilet.

Vandaag 346 km gereden.

Zaterdag 18 juli

Thea heeft het eerste gedeelte van de nacht niet zo best geslapen, en ik het tweede gedeelte niet zo best. Wij hebben behoefte aan een beetje warmte en als het kan zon!!! De temperatuur buiten is 10 graden en er hangen dreigende wolken in de lucht. Net wij zetten ons record twee minuten scherper en rijden om 7u58 weg richting Narvik en vandaar is de bedoeling naar Kiruna.

Onderweg maken wij eerst de kas op, om te kijken hoe het met ons Noorse geld zit. De bedoeling is veeeel Noors brood in te kopen, want dat is prima van smaak zonder suiker of siroop. Dan de tank vullen, en dan rap op Zweden aan. Tijdens de boodschappen doen staan de vlaggen strak aan de mast en is het 8 graden. Ik vind nog een paar leuke ……?? dingen voor Finn en Hendrick.

Door de regen en laag hangende bewolking met af en toe een paar zonnestraaltjes rijden wij de Lofoten af bij Narvik en gaan over een hoog gebergte naar Abisko het eerste Zweedse plaatsje, via de E10. Het is een prachtig gebied als wij over het plateau van het hooggebergte rijden zien wij enorme rotspartijen met lage beplanting . Je kunt aan de prachtige hutten die hier overal verstopt staan zien dat dit een geliefkoosd vakantie paradijs is.

Bij Abisko stoppen wij bij een jeugdherberg annex restaurant hotel, om ons laatste Noorse geld te wisselen. Het is er een drukte van belang met erg veel wandelaars die hier beginnen aan de tocht over de Kungsleden, het koningspad. Dit pad loopt over honderden kilometers door de prachtigste natuur. Ik sprak later mensen die een stuk gelopen hadden, zij vonden het prachtig maar hadden erg veel last gehad van hele zwermen muggen. Hoewel de zon scheen konden zij niet buiten zitten vanwege de muggen.

Wij rijden verder richting Kiruna, de wegen zijn hier een stuk breder en wij schieten lekker op. Toch worden mijn en Thea’s oogjes kleiner en wij besluiten te stoppen voor een tukkie. Na een uurtje zijn wij weer fit en zetten een bak koffie. Dan wordt er op de deur geklopt door een Zweed die wij eerder in Persberg getroffen hadden. Zij waren ook naar de Noord Kaap geweest en zijn ook weer op de terugweg. Ook Ruth belde dat zij bij opa was geweest. Nagels knippen, eetlijst invullen en dertig kilometer weiland kijken verder levert een enorme hoeveelheid punten op natuurlijk!!

Het leuke is dat Thea voor het tukkie gedacht heeft aan een grote portie frieten en ik dacht daaraan toen ik weer wakker werd, dus wij rijden naar Kiruna met in ons achterhoofd frieten!! Als wij Kiruna naderen zien wij steeds vaker de bordjes Hamburger langs de weg staan. Stug de bordjes blijven volgen en je komt uit bij een snack hutje bij het station. Als wij stoppen zie ik net een jonge dame naar het luik rennen om die dicht te doen!!! 18 uur is sluitingstijd en het is 5 over zes!! Mijn charme doet wonderen en even later zitten wij samen van een enorme bak friet te smullen.

Met een volle buik kun je er weer even tegen en wij rijden verder naar Svappavaare, waar de E10 de E45 kruist. Wij hebben ons rondje door het noordelijkste deel van Europa met 2000 km totaal rond. Een fantastische ervaring. Helaas voor ons wel koud en nat, maar bikkels als wij zijn hebben wij dat prima opgelost.

In de omgeving van Badje Sohppar bij picknick plaats Lappeasuando stoppen wij voor vandaag , wij vinden er tussen de vele campers en caravan nog een mooi plekje voor de nacht. Toch mooi dat Allemansrecht in Zweden. De picknick plaats is voorzien van toiletten, met warm en koud water, stort bakken voor het chemisch toilet.

Vandaag 346 km gereden.

Maandag 20 juli

Als wij om 8 uur wakker worden schijnt de zon, en wij kunnen buiten voor de caravan ontbijten. Na het ontbijt kraak ik eerst de wasmachine, anders is die de hele dag bezet. De was wappert inmiddels aan de lijn en is bijna droog, wij kunnen er weer even tegen.

Het is vreemd in de zon zit je te zweten en het is warm. Zoek je de schaduw op dan moet je bijna een fleece aandoen want dan krijg je het koud. De grondtemperatuur is nog laag en dat merk je. Ik zit nu op de veranda van het servicehusk dit bericht te typen, terwijl Thea naast mij aan de thee zit.

Ik ga zo het geheel aan elkaar plakken, dan wat foto’s bewerken zodat ik ze bij het bericht kan plakken en als het lukt zet ik dit deel vast op internet.

Vandaag geen kilometers

Hoi daar gaan we weer wij krijgen de smaak te pakken

Donderdag 9 juli

Nog even lekker omdraaien en dan om 9u15 staan wij op vandaag een “rustdag”. Dus de caravan wordt van binnen schoongemaakt. Ook wordt de buitenkant na zoveel km gruusweg van het ergste vuil verlost en kunnen wij weer door de raampjes naar buiten kijken. Als de was aan de lijn wappert zijn wij toe aan ons fruithapje en worden de laatste mandarijnen uitgeperst die de marktkoopman in Wierden nog even meegaf voor de vakantie.

Thea bakt tussen de middag lekkere visblokjes en met een boterham is dat een traktatie, en dan zijn wij zover dat wij Jokkmokk onveilig kunnen gaan maken. Er is een soort markt met allerlei kleding en prullaria. Dat trekt ons niet dus wij gaan verder richting centrum, en daar vinden wij een kleding winkel die opruiming houdt. Om een lang verhaal kort te houden, Thea slaagt er goed voor een mooie broek, en ik koop er een Finse pet tegen het vliegende vee. Met de eigenaar hebben wij een heel gesprek en horen zo veel over de plaats Jokkmokk, en de plaatselijke gewoonten. Op een camping tref je wel vaak een aantal mensen, maar zelden een plaatselijke inboorling die je iets over de streek zelf kan vertellen.

Dan zijn de boodschappen aan de beurt. Gewapend met het eten voor de komende dagen en een extra watertank komen wij de winkel weer uit. Als je zo nu en dan in de vrije natuur staat is 10 liter water altijd welkom. In de spiegelruit van de winkel kunnen wij nog een leuke foto’s maken. Dan lokt het pilsje en wijntje op de camping en gaan wij snel weer terug. De rest van de dag wordt besteed aan lekker luieren, en dat doen wij verder als wij gaan tukken.

Gereden minder dan 10 km.

Vrijdag 10 juli

Als wij om 7 uur opstaan is het door de plassen heen laveren naar het servicehusk. Het heeft vannacht flink geregend. Thea kan hier zelf lopend naar het toilet en douche en komt even later weer okselfris terug naar de caravan. Als wij alles hebben ingepakt kunnen wij vertrekken.

Dan blijkt dat ik vergeten ben om de mover aandrijving van de caravan banden af te halen en dat rijdt zo lastig. Maar dat euvel is zo verholpen en dan gaan wij afrekenen. Bij de receptie afrekenen ( 440 Kr voor twee nachten)en dan blijkt dat wij daar kunnen internetten. Dus snel de stick ophalen uit de caravan om die op de site bij te plaatsen, maar dan heb je wel een USB ingang nodig en die zit er niet op. Ik kan wel bij de vakantie mail en stuur bericht terug naar Guido en dat duurt even als alle tekst in het Zweeds op het scherm staat. Als ik terug kom heeft Thea intussen nog een aantal foto’s gemaakt waaronder er een van een super grote bus die is omgebouwd tot camper.

De reis gaat vandaag richting Finland de grensplaats is Karesuando, wij zien wel hoever of wij komen vandaag. Inmiddels hebben wij er al meer dan 3000 km opzitten. Het is een prachtige tocht en wij rijden door Laponia dat op de lijst staat van werelderfgoed. De temperatuur schommelt vandaag tussen de 13 graden tijdens een bui, tot 17 graden. Het is bewolkt met zo nu en dan zon. Zeker geen onprettig reisweer.

Tijdens de middag pauze maken wij zelf een lekkere hamburger met een eitje daar kan geen Mac tegen aan. Als wij verder rijden zie ik ineens een rendier bok, dus vol in de remmen voor een foto shoot. Met die enorme geweien is het altijd weer een majestueus gezicht.

Op zo’n 70 km voor de grens in Badje Sohppar, stoppen wij om te tanken, want ik weet niet of er bij de grens nog een pomp zit. Wij rijden graag met een volle tank want de afstanden tussen de tankstations kunnen ver uit elkaar liggen en je weet niet of de automatische tankstations je girokaart wel willen accepteren.

Wij hebben Erik gebeld om naar z’n knieoperatie te informeren, maar dat liet nog even op zich wachten. Wij rijden rustig verder, als ik even later een mooie picknick plaats zie is het 16u45 en wij vinden het welletjes voor vandaag. Wat wil je nog meer, een meertje voor de deur waar je over uitkijkt, en prachtige zandverstuivingen aan de andere kant, en toiletten met WC papier hier midden in de busch bij Ryssäjo. Later op de avond blijkt dat de muggen dit toch ook wel een leuk plekje vinden.

Met bierblikjes wordt het vliegen gordijn verankert, in de hoop die krengen buiten te houden, wij leveren een verwoede strijd en menig mug legt het loodje. Na nog een laatste muggen inspectie kruipen wij er ook in.

Vandaag 258 km.

Zaterdag 11 juli

Als ik wakker word en het verduistering gordijntje open doe zitten daar vier muggen mij grijnzend aan te kijken. Twee ervan veranderen acuut in een bloedvlek op de caravan wand, de anderen weten ‘tijdelijk” te ontkomen. Twee Finnen in een oude gammele omgebouwde bus vertrekken inmiddels als wij aan het ontbijt zitten.

Thea geeft aan dat zij naar het toilet moet, en wij schuifelen over een bergpaadje richting mindervalide toilet. Via een schuine oploop plankier bereikt zij na een spontane hellingproef het toilet. De WC is een chemisch toilet die minstens 90 cm hoog is!!! Er staat wel een opstapje voor en is keurig voorzien van twee beugels. Als een volleert alpinist wordt ook deze horde door Thea genomen en zij zit als hare majesteit op de “pot”. Over het resultaat zullen wij kort zijn, zij komt opgelucht weer naar buiten.

Om 9u30 zijn wij dan ook reisvaardig en kan de reis voor vandaag beginnen met 15 graden buiten temperatuur. Wij bereiken al snel de Zweeds-Finse grens bij Karesuando. Er is volop gelegenheid om te tanken en boodschappen te doen maar wij hebben nog alles aan boord. Er is daar een leuke noordelijkste parkeerplaats bij de meest noordelijke kerk van Zweden. En eerlijk is eerlijk het is een prachtige uit hout opgetrokken kerk. De kerkenraad verzoekt vriendelijk in het Zweeds hier geen foto’s te maken, maar dat lees en vertaal ik pas als ik de kerk weer verlaat!!

Wij rijden Finland in en vinden dat ze hier wel erg veel reclame maken voor onze oudste kleinzoon. Het levenstempo hier in het hoge noorden is ook duidelijk anders dan bij ons. Bij ons vind je een verkeersbord met een edelhert wat over de weg vliegt, hier sjokt het over de weg. Maar alle gekheid op een stokje wij hebben er zin in, het is 20 graden buiten en de zon schijnt. Ook hier zijn ze met de weg bezig over een groot aantal km rijden wij over een gruusweg.

Wij komen weer een rendier tegen en even later weer een hele groep. De dieren gedragen zich erg rustig en grazen rustig langs de weg zonder zich iets van iemand aan te trekken. Ik kan rustig “een foto voor Opa” maken. Als wij later een bord zien met een waarschuwing voor schapen, blijkt dat voor hun ook van toepassing te zijn, zij grazen ook rustig langs de weg. Maar ja zet maar eens een omheining van honderden km. Als wij even later op advies van een Finse dame op een parkeerplaats stoppen blijkt dat de plaatselijke hond een lieve oude labrador zich ook al helemaal aan het toerisme heeft aangepast. Hij komt ons enthousiast begroeten en gaat dan lief naast het opstapje liggen piepen en hoopt dat er wat overblijft van ons middag maaltje. Dat schijnt in de regel aardig te lukken want hij zier er doorvoed uit.

Om 14 uur rijden wij Noorwegen binnen en op de eerste parkeerplaats staan al een paar Sápmi tenten met souvenirs, geflankeerd door twee dames in traditionele Noorse kleding. De zaken gaan blijkbaar goed want naast een aftands caravannetje staat een nieuwe Toyota te glimmen.

In Suohkanviessu gaan wij op zoek naar een flappentap, en heerlijk Noors brood waar geen suiker of zoetstof in zit. Wij plakken er maar meteen een koffiestop aanvast. Dan vervolgen wij wegnummer 93 verder richting Alta. Wij willen later via een als mooie route gemarkeerde weg rechts af naar het plaatsje Karasjok. Het landschap is hier weer heel anders dan in Zweden met z’n uitgestrekte bossen. Zoals Thea opmerkt het lijkt wel of wij over de Postbank bij Arnhem rijden maar dan vele, vele malen groter en afgewisseld met heel veel mooie meren.

Maar zover komen wij vandaag niet want als wij wederom een prachtige parkeerplaats met picknick voorzieningen vinden bij Lahpojärvi draaien wij zo tegen 17 uur de pootjes uit. De zon schijnt nog en het meer nodigt uit om er even in te springen. Als ik op de temperatuur meter 12 graden aflees vergeet ik dat goede voornemen maar even en wij nemen een pilsje en wijntje in het zonnetje. Het is hier zeldzaam zo mooi. Het is hier nu dag en nacht licht je blijft foto’s maken, het kost moeite om afscheid van deze dag te nemen en te gaan slapen.

Vandaag 236 km

Zondag 12 juli

Ik word ’s nachts om drie uur wakker als Thea naar het toilet moet, zij maakt toch nog maar gauw een foto want het is zo licht als overdag . Je moet de wekker goed in de gaten houden want je bent je tijdsgevoel helemaal kwijt. Ook om 7 uur schijnt de zon volop, strak blauwe lucht, het gaat weer een mooie dag worden. De muggen vinden dat ook en zoemen vrolijk om je hoofd zogauw je die buiten boord steekt. Wij hebben wel Mygga, volgens de Zweden het beste spul tegen de muggen, maar die denken daar toch anders over.

Voor dat wij wegrijden, doet Thea nog even een sanitaire stop boven bij de parkeerplaats en dan rijden wij om 9u45 weg. Als wij zo tegen half elf aan de koffie zitten bij Kulturminti-hut met een natuur leerpad over de oudheid in deze streek, dan komen er Zwitsers met een Eriba binnen rijden.

De Eriba rijders is toch een apart volkje, waar je elkaar ook treft iedereen maakt altijd een praatje met elkaar en reisgegevens worden uitgewisseld. Zo hebben wij al Duitsers,Zwitsers, Zweden enz. getroffen. Maar goed onze reis gaat verder en als wij de plaats Karasjok binnen rijden wordt een voorlichtingscentrum van de Sápmi aangegeven. Na enig overleg aan de poort kunnen wij met caravan en al door rijden naar het hoofdgebouw. Daar wordt de caravan losgekoppeld anders kunnen wij niet bij de scootmobiel, de koeling overgezet op gas, en dan gaan wij op pad.

Je kunt de voorlichting film bekijken, en onze voorkeur gaat uit naar de Duitse taal, dat is dan nog even wachten maar die tijd besteden wij om een paar kaarten te versturen en een kop thee, en koffie te drinken. Als wij klaar staan komt er een Duits sprekende gids naar ons toe. Dat blijkt Milka ( net zoals de chocolade ) te zijn, zij studeert Duits en noordelijke culturen aan de universiteit .. Zijzelf is een sápmi en kan veel over haar volk vertellen. Dit volk leeft verspreid over Noorwegen, Finland, Zweden en Rusland en spreken hun eigen taal en hebben hun eigen natuur. Dit zijn de oerbewoners van het noordelijke deel van Europa, afhankelijk waar zij wonen hebben zij een meer of mindere mate van autonomie. Na een voorlichting film en een multimedia show nemen wij afscheid van Milka en gaan naar buiten waar alles natuur getrouw is nagebouwd. Hier kun je natuurlijk veel mooie foto’s maken van de mensen in hun klederdracht.

Hiervandaan is het nog een 70 km rijden naar het plaatsje Russenes de eindbestemming van vandaag. De regio waar wij nu zitten heet Finnmark. Hier willen wij de caravan laten staan en het laatste stukje naar de Kaap alleen met de auto doen, ook hebben wij zin in een paar dagen rust en de verdere omgeving bekijken. Het lijkt hier wel een Nederlandse kolonie er staan meerdere Nederlanders. Wij hebben een redelijk vlakke plek met beperkt zicht op de zee. Onze buurman is gek op vissen en komt hier al 11 jaar achter elkaar 3 maanden per jaar om hier te vissen in de zee. De gemiddelde zomer temperatuur is 13 graden!! Hij blijkt samen met z’n vrouw prima buren te zijn die je graag advies geven op al je vragen. Een prima plek met bijna geen muggen, en knutjes hebben wij hier nog niet gezien.

Met het ruisen van de zee op de achtergrond en het krijsen van de meeuwen in de lucht is het hier goed inslapen, na een mooie zonnige dag.

Vandaag 223 km gereden.

Maandag 13 juli

Vandaag uitgeslapen tot 8u30, als ik mijn hoofd buiten de caravan steek komt buurvrouw Ria aangespurt met de mededeling: er gaan vandaag veel mensen weg. Als je een plaats aan de zee wil hebben kun je de caravan zo verzetten. Na het ontbijt wordt de hele handel verzet en nu hebben wij van uit ons voorraam uitzicht op het Porsangerfjord. Een hermelijntje komt nog even langs scheuren, de familie heeft hier ergens een nest met drie jongen.

Ik wil Thea verwennen met een vers bruin broodje maar als ik bij de butik kom die even verderop zit, bij de benzine pomp, is de broodbus er nog niet geweest. Ook mijn giropas wordt hier niet geaccepteerd. In de gaten houden dat wij voldoende contant geld bij ons hebben, zodat wij niet onaangenaam verrast worden.

Vandaag eerst maar even het noodzakelijke onderhoud gedaan. De losgetrilde schroeven vastgezet, en alle lampjes binnen en buiten de caravan die defect zijn vervangen. De wegen hier in het noorden zijn over het algemeen goed, al zitten er wel slechte stukken tussen. De caravan danst soms achter de auto en dan moet je terug naar 70 km per uur of minder.

Maar dan vertrekken wij naar het vissersplaatsje Havøysund, even boodschappen doen!! De weg slingert 90 km lang langs de fjorden en door de bergen, langs meertjes, over rotsvlakten. Wij rijden de helft van de tijd met de mond open van verbazing. Het lijkt soms of je in de Franse Alpen zit als je tussen de rotsen zit, en soms lijkt het op Oostenrijk met de weidse weiden. Dit alles afgewisseld met mooie meertjes, schitterende vergezichten. Voor de vele rendieren die hier rondlopen stoppen wij al niet meer want het zijn er te veel. Overal zie je ze met hun prachtige geweien tegen steeds wisselende achtergronden. Voor 90 km hebben wij meer dan 2 uur nodig gehad.

Heerlijk in de zon genoten en door Havøysund gewandeld, en dan de zelfde weg weer terug want er loopt maar een weg naar toe. Maar dat is zeker geen straf. Als wij terug komen staat Mart onze buurman ons op te wachten met een heerlijk maaltje vis die hij net vandaag gevangen heeft. Verse gefileerde koolvis zo uit de pan met een heerlijke verse boterham is een feestmaaltje. Wij genieten er erg van en bewaren de rest voor morgen.

Terwijl de wasmachine voor ons z’n best doet kijken wij uit over het fjord en genieten van het uitzicht. Het water is rustig geworden, het zicht is enorm goed en je ruikt de frisse zeewind. Kijk zo kun je wel weer een tukkie doen, na een belbestede dag.

Vandaag 178 km

Dinsdag 14 juli

Vandaag moet het dan gaan gebeuren, een bezoek aan de Noord Kaap. Wij staan om 7 uur op en jawel het regent het is gedaan met het mooie weer. Met 13 graden hebben wij het wel gehad vanmorgen.

Omdat het regent en wij de scootmobiel graag willen droog houden, wordt Thea met de auto naar het toilet gereden. Ik bedoel maar onze service gaat ver in deze dagen. Het is een tocht van goed 120 km die langs fjorden loopt, over hoogvlakten en door diverse tunnels. De eerste tunnel die wij doorgaan is ca 4 km lang amper verlicht en slecht gemarkeerd. Als je tunnelvrees hebt is dit een mooie plaats om het kwijt te raken. In de tunnel is het nog maar 7 graden en als wij de regenbui weer inrijden zijn alle spiegels en ruiten beslagen.

Gezien het weer stoppen wij niet al te vaak, hoewel wij wederom veel rendieren zien en heel veel mooie huisjes die langs de waterkant staan. Dit gedeelte van Noorwegen is zo ongerept en zuiver . Je moet je goed concentreren op het rijden met dit slechte weer. Soms zijn de wegen net breed genoeg voor twee auto’s dus als je een bus tegen komt moet je goed aan de kant. Van vangrails hebben ze hier wel gehoord maar waren zeker uitverkocht toen dit gedeelte van de weg werd aangelegd. Regelmatig vormt de witte streep op het wegdek de enige afscheiding tussen de weg en een afgrond.

Steeds verder slingert de weg zich omhoog, rijdend langs fjorden dan weer over hoogvlakten omhoog kruipend en weer steil naar beneden. Thea zal zeker meer van de natuur gezien hebben dan ik, ik heb al mijn aandacht bij de weg nodig. Toch is het rijden hier in Scandinavië erg prettig. Er is in de eerste plaats weinig verkeer, men geeft je verder alle ruimte en gaat niet op je bumper zitten maar men blijft een heel eind achter je tot men veilig kan inhalen. En dat doen ze erg rustig.

Bij de tunnel een kilometer of 20 voor de kaap moet je tol betalen maar dan ga je ook door een tunnel van 7 km lengte. Tol heet in het Noors trouwens Bom!! Ook als wij de Noord Kaap willen oprijden zijn wij weer aan de beurt, maar daar moet je niet over zeuren dat is all inclusief de reis.

Het eerste wat opvalt als je aankomt is een enorme parkeerplaats vol met caravans en campers. De caravan RAI zou er jaloers op zijn zoveel soorten en maten. Ook Leon zou hier aan zijn trekken kunnen komen met alle soorten en maten 4*4 voertuigen. Een kompleet ingerichte Landrover ziet er dan ook wel stoer uit moet ik zeggen. Alles staat met z’n neus richting het westen, zodat men de midden nacht zon kan zien. Ik weet niet wat het weer vannacht gaat doen ik weet wel dat het er verdomd koud is. Wij zitten midden in de wolken het regent en het is er poepie fris.

Ik ga de boel verkennen en het blijkt dat Thea met de scootmobiel niet bij het gebouw kan komen. Dan maar weer terug naar het betaal station en via de weg van de bussen naar boven. En jawel mevrouw kan voor de deur uitstappen. Men kijkt wel hoe wij dat zo doen: klep open, oprij plateau eruit, scootmobiel naar buiten, opstappen en knorren maar. Je ziet hier wel rollators maar geen scootmobielen. Dus menig Japanner en Chinees kijkt scheel van jaloezie.

Binnen hebben wij de voorlichtingsfilm bekeken, zijn naar de kapel geweest en trakteren onszelf op thee en koffie en ik probeer de speciale Noord Kaap Vlaffel maar eens uit. Uit eindelijk lopen wij klapper tandend richting beeld van de wereld bol en staan dan ook op het puntje van de Noord Kaap. Na 3932 km zijn wij er. Je kent het wel foto voor, op, en achter het beeld en dan rap weer naar binnen. Daar sturen wij nog een paar kaarten weg . Wij bellen Pa nog even dat wij er zijn en sturen de jongens een SMS. Van Guido krijgen wij direct een antwoord: gefeliciteerd, been there, done that, got a T-shirt. Wij vinden het tijd worden om weer terug te rijden maar eerst maak ik op beide GPS systemen een way-point aan als herinnering.

De mist en regenwolken zijn nu zo dicht dat er nog geen tien meter zicht is. Heel langzaam de witte streepjes volgend zakken wij weer naar beneden. Na een paar kilometer wordt het zicht wat beter maar het blijft regenen. Van het voorstel van de buurman om vooral de kleine vissers plaatjes te bezoeken zien wij maar af. Ik ben blij als wij dik twee uur later weer veilig in de caravan zitten, achter de kachel met een borreltje. Helemaal een verrassing als de buurman Mart ons met verse kabeljauw filet verrast, die hij vanmorgen heeft gevangen.

Het regent en het is koud als wij ons bed instappen, eerst een s lekker slapen

Vandaag 257 km.

Woensdag 14 juli

Vandaag eens lekker uitgeslapen, en wij lopen samen lekker te rommelen.

Het is koud, zo’n 8 graden, nat, en guur weer. Lekker binnen met de kachel aan, en inmiddels terwijl ik dit zit te typen met een borreltje. Van Guido net een SMS dat zij weer veilig in Nederland zijn geland.

Ik ben nog even wezen kijken toen een van de vissers zijn buit van vandaag aan het schoonmaken was. Twee grote kabeljauwen en een koolvis. De koppen en het afval wordt richting zee gegooid en de meeuwen die dit ritueel kennen zitten al krijsend te wachten. Het is mooi om te zien hoe de meeuwen een pikorde kennen, bij een grote viskop zit de sterkste meeuw en de rest komt er niet aan. Nou ja tot dat het hermelijntje (mink) er aan komt, voor deze kleine zwarte opdonder hebben de meeuwen heilig ontzag en wijken terug. Geen gezicht een diertje zo groot als een kleine eekhoorn pakt de grote kop met z’n bekkie vast en sleurt hem in z’n achteruit naar z’n nest. Het is maar goed dat hij vierwiel aandrijving heeft en dan nog slippend met z’n vier pootjes. Als ik mijn camera haal is hij inmiddels verdwenen.

Ik ga zo afronden en nog een paar foto’s bewerken zodat ik ze bij de berichten kan plakken. Eens zien of ik het verslag van week twee en drie op internet kan krijgen.

Geen km vandaag.

Wij zitten nu in het restaurant, warm en droog aan de koffie.

Van hieruit allemaal de groeten van Clemens en Thea, morgen gaan wij richting het zuiden langs de noorse kust E6 weer naar beneden.

Hoi, allemaal even kijken of het weer lukken wil

2^e week Zweden

2 juli donderdag

Vandaag om 9 uur op. Ik had de wekker wel gezet maar het knopje niet omhoog, dus heerlijk uitgeslapen het is vandaag onze rustdag en hebben de tijd aan ons zelf.

Ontbijten, wassen, koffie, en ik zit nu al een tijdje te tikken, terwijl Thea met een andere kleuter juf buiten zit te praten. Voor dat die uitgekletst zijn heb ik het verslag wel af en dan ga ik de laatste foto’s importeren. Ik heb gisteren nog een computer stick gekocht. Internetten moet wel kunnen maar op de campings waar wij komen is het zeker nog geen gemeen goed. Ik wil straks de teksten en wat bewerkte foto’s op de stick zetten dan kunnen wij sneller werken als wij ergens een verbinding krijgen. Wij gaan een boterham eten, het begint te rammelen.

Ik heb net alvast de camping afgerekend, dat scheelt morgen weer. Een prijs van 150 Zweedse Kronen (ca 15 Euro) inclusief elektra en sauna zijn voor ons zeer nette prijzen.

Het water van het meer waar ik net in heb liggen dobberen is nu 26 graden en dat is prima zwemwater, het is ook zo helder als wat, je kunt de bodem overal zien. Kortom een prima plekje waar je nog eens graag terugkomt.

Eens zien of ik vanavond als het minder warm is ik de wandeltocht van 1,5 Km nog ga lopen die is op het terrein uitgezet.

Ik ga nu even stoppen, en foto’s importeren van het museum gisteren, daar heb ik heel wat plaatjes geschoten.

Inmiddels hebben we de foto’s bekeken. Ze zijn schitterend. Voor ons heel herkenbaar omdat we er nu een verhaal bij hebben. Clemens is nu aan het lopen en Ik heb in de tussentijd buiten gezeten en wat Zweedse woorden opgezocht. Zoals varkensvlees,rundvlees en kip.

Na het lopen ben ik Clemens het meer nogmaals ingedoken en later zijn wij samen wezen douchen. De avond is zo voorbij, je wordt verrast dat het niet donker wordt: je interne klok denkt dat het nog vroeger is. Maar redelijk op tijd naar bed want morgen willen wij weer een eindje rijden richting noorden.

Vandaag geen km

Vrijdag 3 juli

Zo ik moet even spieken want Thea houdt zo’n handig boekje bij voor onderweg, je komt soms dagen er niet toe om te typen en aan het verslag te werken. Zo’n boekje is dan verrekte makkelijk om even terug te kijken.

De dagen gaan zo hard en je doet zoveel indrukken op, het lijkt of we al weken op pad zijn.

Vanmorgen 7 uur op en dan is het al 23 graden, de luifel is al droog. Dus die eerst naar binnen, dan het ochtend ritueel en om 9u35 worden wij vriendelijk uitgezwaaid als wij vertrekken.

Vandaag eerst richting Mora over wegnummer 26, wij rijden nog een stukje binnen door. Via Gävlunds en Kättbo opzoek naar zwemwater voor tussen de middag, en stuiten bij een dorpje op de overblijfselen van een oud Vikingschip. Als wij de E45 weer onder de wielen hebben pauzeren wij bij een skogmuseum in het plaatsje Siljansfors ( kijk daar heb je nou zo’n boekje voor).

In Mora tanken wij diesel en gaan dan richting Sveg. Wij gaan op zoek naar een Henkstek en verlaten bij Noppikoski de E45, en gaan via een gruusweg richting Älvho want daar wordt zwemwater aangegeven. Via de kleine GPS vinden wij uiteindelijk en schitterende plek aan het water een heel meer voor ons zelf!! Als je de wespen, en de steek vliegen niet mee rekent. Dus toch maar even een snelle duik in het water en dan toch weer terug richting E45 en richting Sveg. Als wij door het plaatsje Tandsjöborg rijden, hebben wij de pijp op en draaien de plaatselijke camping op. Met de Nederlander naast ons wisselen wij kaarten uit. Zij komen uit het noorden en gaan naar het zuiden en wij andersom.

Na het eten gaan wij douchen en dan blijkt dat alles aan de camping zeer sjofel is. Het heeft z’n beste tijd gehad. Snel terug naar de caravan want hier zit weer zo’n verrekte geldautomaat om te kunnen douchen. Op de terugweg na het douchen worden Thea en ikke bijna opgevreten door de knutjes: alles prikt en jeukt in een hoog tempo terug.

Ik kan het meeste van mij afslaan, maar Thea moet de scootmobiel besturen en komt letterlijk handen tekort. Compleet lek geprikt vluchten wij de caravan in. Het is vreemd dat je ‘s avonds na 11 uur nog steeds kunt lezen en schrijven zonder verlichting aan te hoeven hebben.

Vandaag 278 km gereden.

Zaterdag 4 juli

Ondanks de jeuk hebben wij allebei goed geslapen, en om 9u30 rijden wij verder richting Sveg. Dit is een wat grotere plaats dus wij willen proberen of wij hier kunnen Internetten. De Bibliotheek schijnt daarvoor de aangewezen plek. Maar eerst de auto bij de kerk geparkeerd en de caravan afgekoppeld anders kunnen wij niet bij de scootmobiel komen. Dan de hele handel weer koppelen en de veiligheid sloten aanbrengen. Maar daar gaan wij dan Sveg onveilig maken. Het is markt met allerlei kleding en prullaria, en uiteindelijk vraag ik bij het plaatselijke hotel waar de bibliotheek is en of wij daar kunnen Internetten. De jongeman wijst ons de weg en als het niet mocht lukken kunnen wij in het hotel wel terecht in de lobby. Dus dwars door Sveg en wij komen bij een gesloten bibliotheek, gesterkt door een frietje weer terug naar het hotel.

Daar zitten wij even later in een zeer forse lerenbank in de lobby van het hotel, zo’n eentje waar je voorlopig niet uitkomt. Er is daar draadloos internet beschikbaar en ik probeer ons van te voren samengestelde bericht vanaf de stick te importeren, en de daar bij behorende foto’s. Het lukt niet op de ene manier uiteindelijk wel op de andere manier. Maar het geheel staat erop en ik verstuur de hele handel zonder een categorie op te geven. Ik begreep later uit een sms van Ruth dat het wel te vinden is op de site. Samen met Thea bekijken wij de berichten van Guido uit Canada.

Het is leuk om via het sms verkeer tussen Ruth en Thea op de hoogte te blijven van hun avonturen. Het blijkt dat Finn het fantastisch vindt. Jong geleerd is oud gedaan zullen wij maar denken. Na dit avontuur gaan wij terug naar de caravan en zetten daar eerst maar eens koffie voor wij de hele handel weer inpakken en om goed half drie weer verder gaan. Thea vindt het leuk om via Vemdalen te rijden waar wij in 2000 ook al eens zijn geweest. De kerk met de mooie klokken toren komen ons dan ook weer bekend voor. Het is 25 graden buiten als wij daar staan en de pas gekochte ansichtkaarten aan het schrijven zijn.

Dan gaan wij de E45 weer verder af richting Östersund,dat halen wij niet helemaal,want wij komen een mooie overnachting plek tegen in het plaatsje Hackås. Dat is de zwemplaats voor de plaatselijke bevolking Het is er prima verzorgd inclusief Wc’s, een afwas plaats met zelfs warm en koud water. Ik ga eerst lekker zwemmen en breng Thea later een emmer met koel water, waar ze met de voeten lekker in kan terwijl ze zit te genieten van een glaasje wijn, en ik geniet van een pilsje. De auto lust hem aardig maar ik vind een pilsje op z’n tijd ook lekker. De plaatselijke bevolking is zeer vriendelijk en geven ons de tip om niet via de E45 verder te rijden naar Östersund, maar langs de rand van het meer, en wij moeten ook zeker even gaan kijken bij het zeer oude kerkje. Nice place for picture zou Guido zeggen. Je kijkt vanaf de kerk over het water naar de bergen van Noorwegen en kunt de sneeuw zien liggen.

Als wij na het eten nog rustig zitten te genieten komt een Noorse volkswagen bus aanrijden. Dat is van oorsprong een Duitse familie die naar Noorwegen zijn verhuisd. De taal is dus geen probleem. Zoon lief van tien, Thor kan zijn nieuwe hengel eens uitproberen en is uitzinnig van vreugde als hij even later een snoek van twee kilo aan de haak slaat. Thea krijgt de vis van hem aangeboden, en ik vraag de vader of hij hem schoon wil maken want dat heb ik bij scouting niet geleerd. Schoongemaakt gaat hij in een plastic zak de koelkast in voor morgen. Wij gaan ook tukken want het is mooi geweest voor vandaag

Vandaag 194 km op de teller.

Zondag 5 juli

De goede man die ons het advies gaf om via de kerk uit 1572 en later langs de rand van het meer, de Storsjön. te rijden had gelijk: het is hier fantastisch mooi. Ook vinden wij onderweg de Moosefarm bij Orrviken die hij beschreven had. Ik ben er even gaan kijken maar voor Thea op de scootmobiel is het geen haalbare kaart. Wij besluiten dus verder te rijden richting Östersund en van daar uit naar Stormsund uiteraard via de E45.

Om 13.00 uur zijn wij in Strömsund en het is tijd om de auto en onszelf te voeden. Wij vinden een mooie plaats in de schaduw, en terwijl Thea koffie zet haal ik de boodschappen. Jawel op zondag zijn hier de winkels open. Gisteren hebben wij besloten om een zwaai te maken en de Wildernisroute te gaan rijden..Die loopt bijna via de grens met Noorwegen en gaat verder via Lapland met een bocht verder naar Vilhelmina weer naar de E45 terug.

Wij knorren dus eerst richting Gäddede via de E432 en verlaten later deze weg om via een 35 km lange gruusweg naar de hoogste waterval van Zweden te rijden. De auto en de caravan zien er niet uit, het achterraam van de caravan is kompleet dicht gestoven van al het stof. Daar kun je niet meer doorheen kijken. Maar wij vinden de waterval, en dat is zeker spectaculair. 43 meter dondert het water naar beneden en heeft een kloof van meerdere …km uitgesleten in het landschap. Voor Thea is het helaas niet mogelijk om daar kort bij te komen, dus ik maak extra foto’s. Na nog eens 15 km gruusweg komen wij aan in Gäddede en zoeken naar de plaatselijke camping.

Thea is aan een douche toe want alle beten van de knutjes zijn bij haar opgezet en driftig ingesmeerd met SRL gelei de afgelopen dagen. Maar eerst eten!! Thea bakt de gebakken aardappeltjes in de caravan en ik ga naar het service husk met de koekenpan en de vis. Een aantal Zweedse dames geven advies hoe dat het beste gaat, en als ik later terug kom heeft Thea de piepertjes opgebakken en ik heb de vis gaar. En kunnen wij samen aan het smullen. Na de afwas en de koffie zijn wij dan toe aan de douche, het regent nu en wij wachten even. Maar als wij gaan!!! en jawel hoor wij worden weer opgevreten door de knutjes. Thea nu met lange broek en fleece en met een handdoek om haar hoofd wordt toch aan alle kanten belaagd en lek geprikt. Ook mij schijnen ze lekker te vinden merk ik tot mijn ongenoegen. Maar goed wij zitten weer oksel fris in de caravan en ik zit nu dit verslag te tikken.

Alle accu’s worden weer opgeladen het is net zo’n elektronica winkeltje hier een lader voor de fotocamera de laptop heeft zijn eigen lader, en ook de GPS wil ook opgeladen cellen hebben. Bovendien hebben we ook nog 2 mobiele telefoons! Ik trek zo meteen alle stekkers eruit inclusief die van onszelf want het is welletjes geweest voor vandaag.

Als wij op de wekker kijken zijn wij kompleet verrast het is al 1 uur zonder dat wij het gemerkt hebben, wij hebben door de hoeveelheid licht niet in de gaten gehad dat het al zolaat is.

Vandaag 287 km gereden.

Maandag 6 juli

Wij zijn maar een uurtje later opgestaan. Het is bewolkt met wat regen, en de knutjes liggen voor de deur op de loer en wachten geduldig op ons. Het grootste deel van de stof voor de kachel eerst maar een s opgeruimd, want door de luchtopening is dat naar binnen gedwarreld tijdens het rijden.

Het klaart wat op als wij om 11 uur vertrekken, eerst boodschappen doen en dan op zoek naar een apotheek. Het lijkt wel of Thea de mazelen heeft in haar gezicht, nek, armen en benen heeft zij zeker honderd beten die allemaal opgezet zijn en jeuken als een gek. Die krengen hebben mij ook wel te pakken gehad maar ik kan mij met twee handen verdedigen. Ik krijg kleine bultjes die jeuken en de SRL zalf helpt bij mij voldoende. De apotheek zit bij het ziekenhuis in, en wij worden vriendelijk en deskundig geholpen. Gewapend met de juiste zalf waar ik meteen maar twee tubes van mee neem en een middel om al het vliegend vee mee af te schrikken verlaten wij de apotheek om op de parkeerplaats eerst maar koffie te gaan drinken en Thea in de zalf te zetten.

Bij het tanken wordt voor de eerste keer mijn girobetaalpas niet geaccepteerd, ik moet zeggen dat werkt fantastisch in Zweden, net als in Nederland kun je overal pinnen met je normale giropas.

Maar na al het oponthoud moet het dan toch gaan gebeuren verder met de Wildernisroute, op mijn verzoek graag eerst een beer dan een Moose en tot slot rendieren, en het liefst in galop a.u.b.

Het begint al goed als een eekhoorntje voor zijn leven moet spurten, als hij de weg oversteekt. De weg klimt steeds hoger en hoger en uiteindelijk komen wij boven de boomgrens en rijden wij langs de eerste sneeuw veldjes. Het is niet te beschrijven hoe mooi als het hier is. Als dan ook nog een verdwaald rendier langs de kant van de weg staat kan ons geluk niet meer op. Mevrouw is zo vriendelijk om een fotosessie toe te staan en wij kunnen haar op alle manieren fotograferen.

Wij hebben al heel wat foto’s gemaakt afgelopen periode, met de nieuwe Canon GL 10 is het prettig werken, en de spiegelreflex camera komt bijna de kast niet uit. Zo langzamerhand na het doorlezen van de meer dan 300 pagina’s beschrijving begin ik de weg te kennen op de camera.

Als wij s’ avonds stoppen hebben wij een prima plekje op een parkeerplaats met een meer voor de deur, maar met 10 graden buiten temperatuur is de aandrang op even te gaan zwemmen niet erg hoog. Als om elf uur s avonds de vogels gaan fluiten en je hoort ze ‘s nachts om drie uur nog als je een plasje gaat doen, dan is dat erg raar om mee te maken. Je blijft je verwonderen. Zo tegen een uur of elf valt plotseling de wind weg en wordt het meer spiegel glad. Je kunt dan aan de overzijde de bomen en de heuvels zien spiegelen in het water: een bijzondere ervaring. De hele natuur verstilt, en komt tot rust, behalve natuurlijk de knutjes en de muggen van die lusten wel pap van ons.

Het is verwonderlijk dat je hier in the middle of nowhere SMS contact hebt met Guido Ruth en Finn in Canada en hoort van hun belevenissen, en dat je hoort dat Hendrick kan kruipen en de plantenbak ontdekt heeft en z’n handen aan z’n broek afveegt. Wij stoppen ook met telecommunicatie en draaien ons op onze zijde om een tukkie te doen. Morgen weer een dag.

Vandaag 122 Km.

Van Dinsdag 7 juli

Heerlijk geslapen nadat wij gisteravond boven op de dekbedden de slaapzakken hebben gelegd. Ik ben blij met de Zweedse gasfles want gisteravond heeft de koelkast en de kachel op gas gedraaid.

Wij vertrekken om 9u45 en dan is het 8 graden, dat is wel even wennen na de 30 graden vorige week. Net 3,5 km verder moeten wij afslaan naar het gehucht Fatmomakke wat 7 km verder ligt. Daar is een centrum waar de Lappen, of beter gezegd de Sami elkaar ontmoeten op bepaalde momenten van het jaar. Er is een kerk en een aantal hutten zoals zij vroeger leefden. Wij zetten de auto en de caravan op twee gehandicapte parkeer plaatsen en gaan samen het gebied verkennen. Thea heeft de thermo broek aan en een das om het is hier koud!! Als je bij ons ziet hoe vroeger de peel werkers leefden, was het maar behelpen en hier was het niet anders. Als je de originele hutten ziet die uit berkenstammetjes zijn opgebouwd, moet je denken aan een ronde “tent”met een diameter van een meter of drie met boven in een gat voor de rook afvoer en er rond omheen leefde men dan. Vandaag de dag leven de Sami’s met 4*4 aangedreven auto’s en quads. Pa geeft achter de computer door bij door op welke GPS coördinaten er rendieren opgehaald moeten worden om de bestelling correct af te leveren. Toch leven deze mensen heel dicht bij de natuur en van de natuur.

Om 14.00 uur vertrekken wij nadat wij lekker koffie hebben gedronken en gegeten in de caravan. Op weg richting Vilhelmina. Het eerste deel van de wildemans route liep langs meren en het hooggebergte nu dalen wij langs rivieren naar beneden en de wegen worden hier wat beter. Wij hebben er wat af gehobbeld de laatste honderd km.

Bij Vilhelmina vinden wij de E45 weer terug maar laten het plaatsje rechts liggen, wij rijden direct verder richting Storuman. Voor Storuman bij het plaatsje Stensele zoeken wij een picknickplaats op met keurige Wc’s. Wij staan daar samen met een hele rits andere campers voor de nacht. Thea maakt heerlijke zalm klaar met gebakken piepers. Jullie hoeven je geen zorgen te maken wij eten prima onderweg.

Vandaag hebben wij 184 km gereden.

Woensdag 8 juli

Thea is vandaag 60 jaar geworden, het is haar niet aan te zien. De pukkels en de rode plekken trekken wel weer weg!!

Pa belt als eerste uit Voorst om haar te feliciteren, toch geweldig dat hij dat met z’n 88e dit toch nog doet. Als wij hem vertellen dat wij 200 km onder de poolcirkel zitten is zijn commentaar “Öei”. Het regent in Voorst ook en dat is voor ons bij 10 graden met af en toe een bui wel zo prettig om te weten.

Bij het tankstation in Sorsele vind ik voor Thea een leuk cadeautje: een hoed met een rits boven op waar een muskietennetje inzit die je eruit kunt halen, zodat je een soort sluier krijgt. Laat de knutjes nu maar komen Thea is er op voorbereid. Tegenover het tankstation zien wij een kleine blauwe kar met een afhaal Thais zullen wij maar zeggen. Na een blik op de kaart en overleg met een Thaise Ddame die ook al in Amsterdam geweest is, krijgen wij een combi menu. dan kunnen wij de kip en het rundvlees met rijst proeven. En dat om 11u30 in de morgen. Maar het smaakt heerlijk en als wij wegrijden hoeven wij ons voorlopig over eten geen zorgen meer te maken.

Thea moet toch wel een traantje wegpinken als Guido uit Canada belt om haar te feliciteren, Finn geeft op de achtergrond commentaar . Als wij weer rijden dan zien wij aan de zijkant van de weg een hele groep rendieren. Zo zie je er in duizenden km geen enkele en nu zien wij kort na elkaar hele groepjes die rustig langs de kant van de weg staan te grazen. Na een korte fotoschoot verder, want je staat wel op een doorgaande weg waar men 90 of 110 km mag rijden. Vanaf deze plaats toch eerst maar een compliment aan de Zweden, dat zijn eerste klas chauffeurs. Niks geen haast en bumper klevers, ze blijven een heel eind achter je rijden tot dat de weg helemaal vrij is en dan halen ze je pas in.

In Moskosel slaan wij even van de weg af met het doel om te tanken en boodschappen te doen, maar de lanthandel is gesloten en opgeheven. Ondanks dat smaakt de koffie op hun parkeerterrein prima.

Na 2892 km om 16u45 met een buiten temperatuur van 8,5 graden bereiken wij de poolcirkel. Wij zetten de auto op de parkeerplaats en feliciteren elkaar met dit heugelijke feit. Thea met haar 60^e verjaardag op de poolcirkel een foto waard.

Wij zitten nu kort in de buurt van Jokkmokk en zijn toe aan een douche, en even bijtanken. Nog snel even boodschappen halen en dan naar een 4 sterren camping!!! Wat het kost weet ik niet dat zie ik later wel, nu zijn wij toe aan even bijtanken, opruimen etc.

Wij duiken er ondanks Thea’s verjaardag vroeg in, want wij hebben beiden de pijp op.

Vandaag goed 320 km.

Ik sta weer versteld van mijzelf en alle voorbereidende werk van de jongens

More »