Leon, vanessa en hendrick zijn in mexico.
Leon heeft met zijn schoonvader een paar bergen beklommen.
de hut op 4650 meter
een top op 3950 meter
We kregen net een telefoontje dat de familie weer veilig thuis is.
De foto’s en verhalen horen we binnenkort wel.
Hoi allemaal hier het laatste berichtje uit Mexico
Dat heb je wel eens alles loopt dan even tegen. Leon had samen met Vanessa een diner voor 4 personen geregeld in het restaurant op de Burcht. Dat had de manager even vergeten mee te nemen in de planning!! Maar goed dat wij met elkaar creatief zijn en dat op onze eigen manier maar opgelost hebben. Voor Vanessa en Leon was het natuurlijk wel een teleurstelling. Ze hebben zo hun best gedaan om alles zo goed mogelijk te regelen voor ons. Er werd een vuurwerk show beloofd, maar bij ons op het balkon in Wierden kun je denk 8k wel 100 keer zo veel zien, hier wordt amper vuurwerk afgeschoten in relatie met nederland.
Nieuwjaarsdag zijn wij weer terug vertrokken naar Mexico city bij elkaar een mooie maar lange tocht. Het waaide s´´morgens erg en in de loop van de dag zakte de temperatuur na bijna nederlandse waarden, zo´´n 5 a 10 graden schat ik. Onderweg nog regen en mist gehad in de bergen die wij doorgetrokken zijn. Alle Mexicanen uit de city waren op het zelfde moment weer op de terug weg, dus door de tolpoortjes voor de tolwegen stonden enorme files, daarom zaten wij pas tegen 11 uur s´´avond aan onze warme hap wat hier in Mexico gewoon is.
Na een goede nachtrust zijn Thea en ik naar Mexico historisch centrum vertrokken met de taxi, Leon en Vanessa wouden graag een keer uitslapen. Zo´´n taxi rit duurde zo´´n 45 minuten van ons hotel en wij werden keurig afgezet hartje centrum. En dat omgerekend voor nog geen 15 euro!!
Samen hebben wij de eeuwenoude kathedraal bezichtigd, het is maar goed dat ik van Guido een paar GIGA SD kaarten heb gekregen laast want je blijft foto´´s schieten. Daarna hebben wij met ons tweetjes Mexico centrum onveilig gemaakt met de rolstoel. Het is overal een drukte van jewelste maar zo gauw ze een rolstoel zien dan stopt alles en iedereen voor je. De politie die hier rijkelijk voorhanden is zet binnen de korste keren de hele verkeers stroom stil om je voorrang te verlenen. De truc om terug te komen in een veilige taxi is: je gaat in een restaurant van een hotel eten en besteld dan aan de balie een veilige taxi. Nou die kwam dan ook een enorme joekel van een bestelauto waar thea benen en billen te kort kwam om naar binnen te kunnen zo hoog was dat ding.Maar geen probleem drie minuten en er zou een andere taxi komen. Dat lukte prima maar die taxi wist niet waar ons hotel lag, wat niet zo vreemd is als je weet hoe groot Mexico city is. Met wat handen en voeten werk kon ik hem duidelijk maken in wat voor een wijk het lag en toen op pad. Een dik uur later en na een grandiose rondtour door heel Mexico voor mijn gevoel kwamen wij dan bij ons hotel aan.
Leon stond ons met de auto al op te wachten want wij zouden koffie gaan drinken bij de familie van Vanessa, dus de hele familie is er dan ook. Na een hele knuffelpartij was er dan koffie met een borreltje en konden de verhalen van onze trip uitgebreid besproken worden. Tegen 10 uur op naar Pococabana een bekende eettent en daar met de hele handel aan het eten, de truc is dat je verschillende schotels besteld en zo met elkaar en van elkaars eten kunt proeven. Uiteindelijk tegen een uur waren wij weer terug in ons hotel.
Vannacht heeft Thea aardig lopen spoken, buikkramp kramp in het been en vanmorgen vroeg was ze aan de race poep. We kregen net telefoon dat de halve familie dezelfde verschijnselen vertoont ook Leon zien wat groenig!!
Thea is nog een uurtje weer plat gegaan net als Leon, ik zit in de lobby mijn vingers blauw te typen, want het is hier nu erg koud ik schat binnen zo´´n 15 graden en er is hier geen centrale verwarming je doet gewoon een jas aan en je doet net of dat normaal is.
Vanmiddag brent Leon en Vanessa met Memo een neefje van 8 jaar ons naar het vliegtuig dan hoop ik dat Thea weer een beetje opgeknapt is, en dan op naar Nederland. Een fantastische ervaring rijker. Vanuit Mexico voor de laatste keer bye bye en bedankt voor het volgen van onze belevenissen
Probeer dat maar eens uit te spreken!!
Eeerst maar eens verder met de belevenissen in Morelia. Vandaar uit is het een 60 kilometer verderop gelegen plaats Patzcuaro daar zijn wij heen gereden. Na wat problemen met het zoeken van een parkeerplaats zijn wij dan toch het plaatje in gedokken, en hebben eerst een museum bezocht met de plaatselijke cultuur. In deze streek is het koper heel belangrijk, en ook alle huis en keukenspullen worden hier met de hand gemaakt. Terug uit het museum eerst maar eens terasje gepikt en een hapje eten. Dat eten is wel even wennen want s’morgens begin je met een goed ontbijt en dan lunchen de Mexicanen pas weer tegen 15.00 uur meestal warm om s’avonds tegen 21 uur het geheel af te ronden met nog een forse maaltijd. Als je weet wat je besteld (bedankt Vanessa) dan kun je hier uitstekend eten, want dat wordt met zorg klaargemaakt, De chili laten wij maar beter op tafel staan anders stijgt de bierrekening explosief. Maar goed na het eten zijn Vanessa en Leon het plaatje verder gaan verkennen en de oudjes zijn op een plein in het centrum gebleven, om te genieten van de dans van de oude mannetjes op klepper slippers wat een enorm leuk gezicht is. Tevens werd er door diverse muziek groepjes muziek gespeeld. Ook leuk om alle kinder koppies te zien met hun plaatselijke kleding. Daarna zijn wij vertrokken voor een tocht om het meer en daarbij kwamen wij aan bij de peramides van Tzinzuntzan ongelovelijk wat ze destijds met de handen zonder gereedschap konden bouwen. Vandaar weer terug in ons hotel
Op zondag zijn wij vertrokken naar Guanajuato weer een prachtige tocht door een bergachtig gebied. Leon en Vanessa hadden een fantastisch hotel uitgezocht, een echte burcht uit de vorige eeuw. Probleempje echter met de toegankelijkheid, deze burchten zijn destijds niet gebouwd voor rolstoelers. Ook hier verricht Vanessa weer wonderen want ze weet van de receptie een kamer los te weken op de begane grond. Maar het blijft hier voor Thea toch wel behelpen. Ze heeft de afgelopen dagen zoveel energie gebruikt dat de accu zo langzamerhand wel leeg begint te raken. Wij besluiten toch hier te blijven want het is een fantastische omgeving. Wij lassen een rustdag in en Leon en Vanessa kunnen zo met z’n tweetjes een dag de hort op. Ik heb net m’n zonnebadje gehad ( bloedheet in de zon), en wij beginnen trek te krijgen.
Dus vanuit een zonnig en warm Mexico wensen wij iedereen van jullie een zalig nieuwjaar toe. Wij zullen de oliebollen missen maar gaan zeker op avontuur om te zien hoe men het hier viert. Bye Bye
 
Zo nu denken jullie misschien dat ik een computer expert ben, maar door de goede voorbereiding van Guido en de hulp van Leon die er net een paar foto’s erbij geplakt heeft lijkt het heel wat. Ik heb mijn computerbril thuis liggen dus als ik type zie ik geen moer van het scherm dus je krijgt alle type fouten er voor niets bij.
Maar goed op naar de hutspot. Ik had aangegeven dat de pan nog in totaal een uur of 5 moest pruttelen dus Michael is tot twee uur s’nachts op gebleven en heeft toen het gas uitgedraaid. Toen wij aankwamen was de hachee gaar. Toen met eenieder aarappels schillen, uien schoonmaken, wortels en dan in een hele grote pan op het gas. /op meer dan 2000 meter hoogte duurt het toch wat langer voor dat zo’n hele pan gaar is. En dan maar afwachten hoe de reacties zullen zijn. Eeerst allemaal een klein beetje, maar toen Mikky even later uit de keuken terug kwam met een enorm bord vol geloofde ik ook dat men het lekker vond.
Na de maaltijd op naar Oma Concyita en Opa Joerge van 85 en 93 jaar oud.Weer dat hartelijke en open ontvangst. Opa en Oma zijn nog zeer helder en wilden van alles weten. Een tante van Vanessa die nu in de States woont was er ook met haar man dus wij hadden nu tolken genoeg. Het was zeer emotineel te zien hoe bij vertrek oma Leon en Vannesa de zegen gaf.
Terug op onze hotelkamer nog een pilsje, en op tijd naar bed want morgen vertrekken wij naar Morelia in de streek Michoecan.
Om 10 uur zijn wij vertrokken met onderweg een stop om te eten kwamen wij om ca 5 uur aan bijons nieuwe hotel Holyday Inn Express. Eeen aardige zit bij elkaar, maar een enorm mooie tocht het lijkt er een beetje op of je door de Perineeen rijdt. Veel denne bomen na Mexico city veel frisse lucht en omdat wij de betaalde autobaan gebruikt hebben heb je hier goede wegen. Helaas weren wij onderweg getrofen door een steen zo groot als eenpingpong bal met als gevolg een enorme knal en een voorruit die aan vervanging toe is. Ik hoop dat de auto goed verzekerd is en anders zien wij wel verder ik kan er eigenlijk niet zo mee zitten.
Na het installeren ng even een frisse neus halen en een hapje eten zoeken. Je wilt niet weten hoe hoog hier sommige stoepranden zijn, en hoe slecht de trottoirs Thea wordt dan ook regelmatig gelanceerd en lgt voor of achter over in de rolstoel. Soms wordt het haar wat te veel. Maar een goede nachtrust doet veel goed. Haar linkeroog gaat langzaam vooruit.
Nu ik dit aan het typen ben is het de 28 december vrijdag (feest van de onnozele kinderen) Ik ben net terug van het zwembad ik heb buiten heerlijk in het zwembd gelegen en later lekker in het zonnetje een boek liggen lezen, want vandaag even een beetje bijtanken, en aan mijn kleurtje werken. Dat is zo onwezelijk winter in Mexico!!! aan de rand van het zwembad, terwijl ik normaal in het veld bezig was met de winterhike van scouting met een drup aan de neus. Even geen last van winterdepressies.
Wij gaan zo de stad onveilig maken en een hapje eten opzoeken. Veel liefs van ons allemaal, u hoort nog van ons
  
K lik op foto voor vergroting, om terug te keren gebruik de back knop in je browser
Eeen zalig Kerstfeest toe gewenst aan een ieder vanuit Mexico.
Eerst even overleggenmet elkaar hoever wij het een en ander al opgeschreven hebben want je raakt zelf het overzicht kwijt met zoveel informatie. De middag van de 24e hebben Thea en ik ons zelf vermaakt in de omgeving want Vanessa en Leon zijn op zoek gegaan naar hun ringen, bij ons zijn dat er twee in Mexico zijn dat er drie. Dat moet Vanessa jullie maar eens uitleggen. Wij hebben een mooie wandeling in de buurt gemaakt en als je niet over een postduiven instinkt bezit zoals onze jongens kom je nog eens ergens, De stoepen zijn hier soms zo slecht . Ik raakte op een bepaald moment een voorbandje van de velg af.
 Kerstavond in Mexico, wij waren door de ouders van Vanessa uitgenodigd om daar te komen. Het is hier de gewoonte dat op kerstavond de hele familie bij elkaar komt dus het was er een hele drukte Vanessa´´s zus met zwager en drie kinderen en dan de tweede zus van Vanessa plus een buurman die kon er ook nog wel bij, en dan kwamen wij met z´´n vieren binnen waaien. Ola Ola en dan volgen de knuffels want je bent er gewoon echt welkom.
Omdat wij er waren zijn ze wat eeder begonnen met het diner om 11 uur s´´avonds wij ginnen dan ook pas om ca 1 uur in de morgen weer met een taxi terug naar ons hotel. Zo kon iedereen toch een borreltje drinken.
Op Kerst ochtend zijn wij naar de Basiliek van Gadolope gegaan, zeg maar het Lourdes van Mexico want ook hier is Maria verschenen aan een herder. Het koste wat moeite om een pakeerplaats te vinden, en dan moest Thea uiteindelijk met rolstoel en al met vier sterke kerels de trappen op gedragen worden. Maar dan ik moet plassen!!! uiteindelijk zijn wij een eeen restaurantje beland waar thea door een deurtje moest die zo krap was dat je het knopje van het licht uit moest doen anders kon de deur niet open!!
Maar daarna dan toch het bezoek aan de Basiliek waar wij de Kerst viering hebben megemaakt. Het is een hele ervaring van alle warmte die je daar voelt. Terug in het hotel hebben wij eerst een mailtje aan Wil gestuurd want thea´´s linkeroog is weer troebel en zij ziet dus links niet veel meer., en dat is natuurlijk een behoorlijke domper op onze feestvreugde.
Na het middagmaal (om 4uur!!) zijn wij inkopen gaan doen want ik ga met leon voor de hele familie een hollandse maaltijd maken. Hutspot met hachee staat op het programma dus op een Megaaaaa Supermarkt in en op zoek naar alles wat wij nodig hebben. Je weet niet wat je ziet wat je daar allemaal kunt kopen, zelfs zilveruitjes in het zuur.
Na de boodschappen op naar Vanessa´´s thuis en met elkaar begonnen om de hachee al vast klaar te maken dan hoeven wij morgen alleen de hutspot nog maar te koken. Toen wij naar het hotel vertrokken hadden wij een leuke avond gehad en stond de hache te pruttelen.
Ik zit nu in de lobby dit bericht te tikken, de rest wacht op mij want we gaan ontbijten en dan op naar het avontuur
Jullie allemaal een fijne dag verder wij laten weer iets van ons horen groetjes Clemens en Thea Vanessa en Leon.
Gisteren naareen zeer uitgebreid ontbijt zijn wij met de auto veretrokken naar Teotihuacan
Het is hemelsbreed maar een afstand van 50 kilometer maar met het verkeer hier is het een hele onderneming. Ik heb gisteren gereden en dan merk je wel dat ze hier de verkeersregels wat anders interpreteren dan bij ons.Ben je met je neus van de auto voorbij de voorganger dan neem je gewoon voorrang. Hoe bedoel je voorrang van rechts!!!
Maar goed wij zijn er gekomen en dan kom je aan in een weids dor landschap en je zit hier overal op de ca 2000 meter hoogte. Het is maar goed dat Vanessa zonnebrand creme meegenomen had wat het was echt warm daarboven.
Het is toch een hele gekke ervaring om hier voor de kerst te zijn terwijl je daar in de korte broek rondloopt en daar temperaturen hebt van meer dan 30 graden. Tegen 5 uur in de middag wordt het dan al wat koeler en tegen 6 uurwordt het donker en koelt het sterk af naar zo´´n 6 graden in de nacht, en daar kun je heerlijk bij slapen.
Maar goed eerst onze ervaringen in Teotihuacan. Errst natuurlijk op zoek naar een WC voor de dames,de heren hadden dat al wel opgelost. Dat bleek nog een hele onderneming want ze waren aan het verbouwen, en moesten heel erg anders zijn.
Leon zet de rolstoel tegenwoordig op de twee achterwiellen en raced zo door grind zand hobbelpaadjes die jongen zit nergensmee onder het motto gaan met die banaan (z¨¨n moeder dus) Je kunt via een redelijk pad bij de peramides komen die zijn aan de buitenant voor een deel weer gerestaureerd. Thea is met Vanessa beneden gebleven en ik ben met Leon naar boven geklommen om foto´´s te nemen en te genieten van het mooie uitzicht. Hier zie je pas duidelijk hoe groot en weids het allemaal was. Wij zijn daarna naar het museum vertrokken en daar krijg je toch een goede indruk van de verfijnde kunst en techniek die ze hier duizende jaren geleden al hadden, toen wij nog met een knots rondliepen.
Op terug weg zijn wij alleen beziggeweest met het zoeken van een WC mogelijkheid die toegankelijk moest zijn. Daarna Mexico city in naar een groot winkel centrum, voor mijn gevoel paste alle winkels van heel Almelo er wel in en allemaal open op zondag tot 10 uur!! Deze stad leeft 24 uur per dag 7 dagen in de week. Ook hier een vette Amerikaanse hap gegeten.
Terug in ons hotel was Leon totallos en wij ook. Voor vandaag maandag de 24 december maar eens een dagje rustig aan gaan doen. Leon en Vanessa zijn de hort op om samen inkopen te doen, wij hebben zo´´n idee waar ze naar op zoek gaan. Vanavond om 10 uur zijn wij bij de ouders van Vanessa uitgenodigd voor diner!! Wij denken er dus over om vanmiddag maar een schoonheids slaapje te houden. Voor die tijd willen Thea enik hier nog wat in de omgeving rondzwerven.
Alvast een Fijne Kerst toegewenst jullie allemaal, het is een vreemde ervaringzo hier de kerst mee te maken
Dag lieve mensen
Vrijdag avondzijn wij bij Vanessa´´s ouders op de koffie geweest. Het was een zeerwarm welkom. Op z}n Mexicaans warm en hartelijk, je voelde je er meteen thuis.
Gisteren vrijdag dan een bezoek aanXochimilio ofwel de drijvendetuinen.
Leonscheurt als een vollerd coureur door mexico city en dan kom je daar op een grote parkeer plaats aan. De rest van de familie van Vanessa komt net iets later. Met z´´n allen schepen wij inop een soort platbodem waar men vroeger de goederen mee vervoerden.Alles in bonte kleuren dat is niet te beschrijven je moet later de foto´´s maar bekijken. Op het water drijven van allerlei stalletjeswaar je van alkles kunt kopen, bloemen, eten wordt ineen soort kano klaargemaakt met kokend water en op houtskool. Thea krijgt eerst een mooi boekt bloemen aangeboden, die had ze ook wel verdient na de operatie om haar aan boord te krijgen. Maar dan varen wij weg onder begeleiding van mexicaanse muziek die over het water klingt. Als je een paar pesos betaald komen ze naast je varen engeven een prive voorstellingonvoorstelbaar.
Je komt ogen, oren zintuigen te kort om dit spektakel in je op te nemen. Na een lekkerpilsje en een maiskolf geknabbelt te hebben varen wij rustig verder.
Dan hebben Vanessa en Leon iets te vertellen!!!!
ZE GAAN TROUWEN.
Een stortvloed van emoties op het water is het gevolg, er wordt wat af ge knuffelt in mexico. Thea en ik hadden zo´´n voorgevoel, maar op deze plaats en deze manier maakt het tot eeen onvergetelijke ervaring. Verder genietend van een drankje en de omgeving zijn wij later op de vaste wal met de hele club gaan eten. Onze tolken doen weer hun best. Het eten is vandaag duidelijk minder dan gisteren maar ja een aubade van drie muziekanten aan tafel vergoedveel en de stemming is opperbest.
Na nog een bakje koffie bij Vanessa thuis,waar we ook haar zuster Marianne ontmoeten. Wij zijn zo ongeveer totallos na deze enerverende dag, en nemen afscheid om ons hotel maar eens op te zoeken.Â
Terwijl ik dit type is het zondag 23 december, ik zit in de lobby te tikken en te wachten opThea Vanessa en Leon, wij gaan zo ontbijten en dan naar de ruines van de peramides van Teotihacan, v9lgens mijn boekje De plaats waar men tot God wordt. Wij springen er vandaag maar weer met twee benen in en zien wel hoe het verder loopt.
Groetjes allemaalhet zal vandaag warm worden (30graden!!). Ik zal het later wel vertellen
we kregen gisteren telefoon uit Xochimilco, zeg maar het giethoorn van mexico.
Ze vermaakten zich prima met de hele familie.
Veel plezier verder.
Hallo allemaal
Als een wereldreiziger zit ik hier in een hotel lobby dit bericht te typen en doe net of het normaal is.
Wie had datgedacht. Wij zijn nu ongeveer 2 dagen in <Mexico maar het voelt of wij al eeen week hier zijn.
Wij zijn zomaar aan de andere kant van de wereld beland, en genieten met volle teugen van deze andere cultuur.
Je wordt er gewoon ingedompeld, en het komt over je.
Vol geluiden, geuren, indrukken, ons koppie blijft maar indrukken opnemen.Gisteren zijn wij in de omgeving van het hotel wezen rond kijken. Lekker buiten op een terasje een hapje eten in de zon, (Sorry voor jullie maar het is hier overdag zo´´n 25 graden) endoor de straten slenteren.Met de rolstoel door Mexico city is wel een belevenis.
Fijn dat Vanessa bij ons is ,een tolk kun je hier prima gebruiken, zo krijg je awat je zelf graag wilt.
Wij hebben gisteravond voor het eerst Vanessa¨¨s ouders ontmoet. Het zijn hele lieve mensen en wij zijn daar met open armen ontvangen
Vandaag gaan wij verder op avontuur, naar het Venetie van Mexico. Wij laten ons weer verassen